سلام آقای کافی
این نامه ای است از جوانی رو سیاه که بدست شما با خدا و امام عصر(عج) آشتی کرد. آنان را شناخت و فهمید که نیک میفرمودید که :"جوونا دوستی با امام زمان(عج)بکنیدُ جوونا امام زمان(عج) رو از خودتون رضا کنید، جوونا ...... آقا هنوز که هنوزه وقتی صداتو میشنوم حس میکنم که دارم باهات پرواز میکنم چه اندیشه ی بلندی، چه حرفای قشنگی........ راستی نگفتی تو این نفس گرم رو از کجا اوردی؟؟؟؟؟ اصلا "ببینم تو مگه نمیترسی؟؟؟؟ ببخشید شیخ احمد اینو میگم ولی چرا مثل بقیه نون به نرخ روز خور نبودی؟؟؟؟؟ چرا ؟؟؟؟؟ ممنونم که جواب این سوالاتمو بهم دادای کجا؟؟؟ یادت نیست همون منبری که رفتی گفتی من وقتی رفتم کربلا این حنجره رو مالیدم به ضریح گفتم: ابی عبدالله(ع) تا عمر دارم واسه تو نفس میکشم و حرف میزنم واسم هم فرقی نمیکنه که کی راجع به من چی فکر میکنه؟؟؟؟ راستی تو مگه بیکار بودی؟؟؟؟ میتونستی بری با شاه بذاری رو همدیگه به اسم روحانیت مملکت رو غارت کنی؟؟؟؟؟؟؟؟ اما این کارا رو نکردی چون تو راست میگفتی که امام زمان(عج)رو دوست داشتی، مثل من و امثال من دروغ حالیت نبود اصلا" ریا نمیدونستی یعنی چی؟؟؟؟ دورویی، نون به نرخ روز خوردن؟؟؟؟ اه چی دارم میگم بابا تو سرباز مخلص امام عصر(عج) هستی چه صدا وسیما صداتو پخش کنه چه این کارووووووووو نکنه!!!!شیخ احمد جون اربابت حسین(ع) جون امام زمانی که تو بلبلش بودی، جون امیرالمومنینی که تو مردونگی و شجاعت بهش اقتدا کرده بودی قسمت میدم از مابگذر!!!! آره تو از ما بگذر چون بهت بد کردیم چقدر تهمت بهت زدیم: حجتیه، ضدانقلاب، ضد ولایت و................... اما تو با همون حنجره ای که به ضریح مالیدی بهمون فهموندی که همه اینا تهمتهایی بیش نبودن.....آقا خودت میدونی من تا عمر دارم مدیونت هستم همه ما مدیونت هستیم چه قبول بکنیم چه منکرش باشیم تو بودی که نذاشتی...........................تو بودی که جلوی................... نمیشه بیام مشهد و نیام سرخاکت یادته اولین بار که اومد خواجه ربیع و مزارت پیدا کردم... وای انگار امام زمان(عج) رو میدیدم مطمئن بودم و هستم که اونجا قدمگاه یوسف فاطمه است. بازم میگم تو و سیدجواد و امثال شما همیشه زنده اید چه صدا وسیما قبول و اعلام بکنه چه قبول نکنه و منکرتون بشه.
آقا اینو بگم و یاعلی:
تا عُمر دارم مثل تو از امام غریبمون میگم، مینویسم و میخونم آخه منم میخوام حجتیه و ضد
انقلاب و کافر بشم.
"حاج شیخ احمد سیو مین سالگرد مهمونی پیش اربابت مبارک"
تا همیشه دوستت دارم شیخ احمد مارو ببخش واز ما پیش اربابت شکایت نکن
همین و بس.